Christian Eriksen moet stoppen met voetballen!

Deze keer: tegen de stelling!
Het is een dag die veel voetballiefhebbers zich nog goed voor de geest kunnen halen: zaterdag 12 juni 2021. Denemarken tegen Finland, in eerste instantie geen opmerkelijke wedstrijd. Dat veranderde toen Eriksen vlak voor rust plotseling op het veld in elkaar zakte. Snel was duidelijk dat het ernstig was. De gezichten van zijn medespelers spraken boekdelen: hier vocht iemand voor zijn leven. Gelukkig werd er snel eerste hulp geboden. Het gedrag van de Deense spelers was voorbeeldig en dat gold ook voor het commentaar van de analisten Pérez en Afellay. Door de snelle medische hulp is het gelukkig goed afgelopen voor Eriksen en mag hij weer voetballen. Niet bij Inter Milan, maar wel bij Brentford in de Premier League.
In de VI van 2 februari jl. stond een mooie column van Nico Dijkshoorn, getiteld ‘Ambulance’ en handelend over de terugkeer van Eriksen op het veld. Dijkshoorn schrijft hierin: ‘… dat je niet kunt leven met angst voor het niet voorspelbare en dat je pas echt leeft als je weer durft te doen wat je het allerliefst doet.’ Daarmee slaat Dijkshoorn de spijker op de kop. Mensen die in hun leven te maken hebben gehad met hartproblemen, weten welk traject Eriksen heeft afgelegd. Na zo’n gebeurtenis ben je het vertrouwen in je lichaam kwijt. Gelukkig is er tegenwoordig goede begeleiding en kunnen de meesten op enig moment de draad weer oppakken, maar dat heeft tijd nodig. Hoe fijn is het dan echter, wanneer je datgene wat je het liefst doet weer kunt doen. Voor de een is dat misschien het opnieuw kunnen maken van avontuurlijke vakantiereizen, een ander is blij als hij weer voor het eerst een partijtje kan voetballen bij de veteranen.
Ik kan me heel goed voorstellen dat Eriksen per se wilde terugkeren op het veld. Niet voor het geld, maar omdat hij zoveel houdt van het spelletje en weer echt wil leven. Deskundige medici hebben Eriksen grondig onderzocht. Daaruit is niet gebleken dat de Deen een risico loopt als hij met defibrillator gaat voetballen. Ook Daley Blind speelt met zo’n apparaatje in zijn lichaam. Daarover is nooit zo veel discussie geweest. Ongetwijfeld heeft dat ermee te maken dat we de eerste momenten na de hartstilstand van Eriksen live konden volgen op tv. De impact was groot, maar wat is het fijn voor Eriksen dat hij weer mag doen wat hij het allerliefst doet: voetballen!

En wat vindt Frank (vóór de stelling)?:
De afdeling merchandise van Brentford heeft de komst van de Deen kwijlend tegemoet gezien, maar ik vermoed dat mevrouw Eriksen de nodige bedenkingen heeft. En terecht, want de hartverscheurende beelden van de EK-wedstrijd tegen Finland heeft zij, net als miljoenen andere geschokte kijkers, nog haarscherp op het netvlies staan. De speler is die dag door het oog van de naald gekropen, maar daarmee is niet gezegd dat er altijd een engeltje op zijn schouder zit. Topsport is prachtig – wie heeft er de afgelopen weken niet genoten van de Spelen in Peking? – maar lang niet altijd even gezond voor atleten die het uiterste van hun lichaam vergen, nog los van de enorme prestatiedruk die dit mentaal met zich meebrengt. Juist daarom doet Eriksen er goed aan om niet meer aan dit circus mee te doen. Een balletje trappen met je eigen kinderen of een partijtje op het strand…..niks mis mee, maar de Premier League is different cook. Bovendien zijn de mislukte comebacks niet op één hand te tellen: inspanningen die op den duur verworden tot een kansloos gevecht tegen je oude zelf, het Robben-effect zullen we het maar noemen….begin er niet aan.
Peter en ik hebben het topvoetbal tijdig de rug toegekeerd om ons met veel succes op andere activiteiten te storten en die zijn er meer dan genoeg. Is er niet een geschikte vacature als directeur voetbalzaken bij Ajax? En als de schaapjes bij de familie Eriksen reeds op het droge zijn, dan zijn er voldoende andere pleasures te bedenken, al dan niet guilty. Plak eindelijk eens die oude vakantiefoto’s in, ga sonnetten schrijven of met bejaarden aan de wandel, sorteer Lego-blokjes of trek de bossen in om vogels te spotten (grote hobby van Frans Maassen en Jos van Emden….en wij maar denken dat die twee met de wielerkoers bezig zijn), lees een goed boek of – als je heel desperaat bent – duik in de geschiedenis van je eigen land.
Niet in de laatste plaats kun je verlost van topsportverplichtingen ongeremd los gaan tijdens de aanstaande Vastelaovend 2.0, desnoods met een flink støk in de kræg. Daarvoor hoef je overigens niet per se nao het zuuje; hier in de ‘kresidensie’ is de gekkigheid nooit ver te zoeken. Over het Malieveld trekt vrijwel het hele jaar door een optocht met tractoren, wappies en malloten.
Een vorst, prinsen en narren…..hoeveel wilt u er hebben? En last but not least: het feest is nog niet eens begonnen of bij ons is het dak er al af!!